X
تبلیغات
رایتل
 
الهی... گاهی... نگاهی
"ای پیامبر! همانا ما نگاه منتظرت را به آسمان می‌بینیم..." (بقره-144)
دوشنبه 25 مرداد‌ماه سال 1389 :: 16:56 ::  نویسنده : امین

برای هر روز خداوند را به یکی از نام‌هایش نیایش می‌کنیم.شرح آن نام مبارک را توصیف می‌خوانیم.همین طور چند آیه از کتابش قرآن. و برای هر روز عبارتی از امیرمومنان، و مناجاتی کوتاه از زبان روزه‌داران به درگاه او...


روز ششم ماه مبارک رمضان


یا منجی (ای نجات بخش) : خداوند، هر موجود را که نجات خواهد، نجات دهد؛ تا کیست شکر نجات کند که آن هنگام که در کشتی نشینند خداوند را مخلصانه و با پاکی نیت بخوانند و چون انان را به خشکی نجات بخشد همان دم آنان کافر شوند... کسی گفته بود عجب نیست از آن که هلاک شد و چون هلاک شد بلکه عجب است از آنکه نجات یافت چون نجات یافت... و ... سید ساجدان(ع)  فرمود عجب نیست آن کس که نجات یافت چون نجات یافت بلکه عجب است آن کس که هلاک شد چون هلاک شد...

***

جزء ششم: و داستان دو فرزند آدم را بحق بر آنها بخوان: هنگامى که هر کدام، کارى براى تقرب (به پروردگار) انجام دادند; اما از یکى پذیرفته شد، و از دیگرى پذیرفته نشد؛ (برادرى که عملش مردود شده بود، به برادر دیگر) گفت: «به خدا سوگند تو را خواهم کشت!»(برادر دیگر) گفت: من چه گناهى دارم؟ خدا، تنها از پرهیزگاران مى‏پذیرد! (27)

اگر تو براى کشتن من، دست دراز کنى، من هرگز به قتل تو دست نمى‏گشایم، چون از پروردگار جهانیان مى‏ترسم! (28)

من مى‏خواهم تو با گناه من و خودت (از این عمل) بازگردى (و بار هر دو گناه را به دوش کشى؛( و از دوزخیان گردى. و همین است سزاى ستمکاران! (29)

نفس سرکش، کم کم او را به کشتن برادرش ترغیب کرد؛ (سرانجام) او را کشت؛ و از زیانکاران شد.(30)(نساء)


***


پسرم! چون برادرت از تو جدا گردد، توی پیوند دوستی برقرار کن. اگر روی برگرداند تو مهربانی کن. اگر بخل ورزید تو بخشنده باش. هنگامی که دوری گزید تو نزدیک شو و چون سخت گرفت تو آسان گیر... (از نامه امیرالمومنین(ع) به فرزندش امام حسن(ع))


***


اندوه تمام زندگی را پر می‌کند، اگر تو نباشی، بی تو همه هیچ در هیچ است. و اندوه تمام زندگی را پر می‌کند و هلاکم می‌کند اگر تو نباشی. مثل پیچک است اندوه؛ آرام آرام کنار قلب جوانه میزند و بالا می‌آید و برگ میدهد و بلند می‌شود و می‌پیچد و می‌پیچد و انبوه می‌شود و نفس گیر می‌شود و نمی‌گذارد روزنی از نور به قلب برسد. قلب را زرد می‌کند و نحیف و ناتوان و شکننده و پوسیده حتی.

اندوه سرطان روح است. دیوانه‌وار رشد می‌کند و همه جا را میگیرد و کاری از کسی ساخته نیست که نیست. متخصصان سر تکان میدهند و می‌گویند ما سعی می‌کنیم با دارویی کنترلش کنیم؛ اما این داروها عوارض دارند. این وقت‌ها چقدر تو را کم دارم. چقدر بیشتر از همیه کمت دارم.چقدر دلم می‌خواهد یک چرت کوتاه بزنم در همان آرامشی که تو میدهی(آنگاه پس از اندوه آرامش و خواب سبکی بر شما فرو فرستاد که گروهی از شما را درگرفت(آل‌عمران-154) چون می‌دانم که تویی که آدم را نجات میدهی از تاریکی و اندوه را پاک می‌کنی(آنگاه جوابش دادیم و از اندوه نجاتش دادیم و این گونه مومنان را نجات میدهیم (انبیاء- 88) جوری که انگار از اول نبوده است.


پ.ن: به امید ظهور منجی...