X
تبلیغات
رایتل
 
الهی... گاهی... نگاهی
"ای پیامبر! همانا ما نگاه منتظرت را به آسمان می‌بینیم..." (بقره-144)
سه‌شنبه 9 شهریور‌ماه سال 1389 :: 13:07 ::  نویسنده : امین

برای هر روز خداوند را به یکی از نام‌هایش نیایش می‌کنیم.شرح آن نام مبارک را توصیف می‌خوانیم.همین طور چند آیه از کتابش قرآن. و برای هر روز عبارتی از امیرمومنان، و مناجاتی کوتاه از زبان روزه‌داران به درگاه او...

روز بیست و یکم ماه مبارک رمضان

یا راحم العبرات (ای رحم کننده بر اشک‌ها) : عبره، اشکی است که از چشم جوشیده باشد یا در چشم آمده باشد و یا دلی که سوخته باشد.خداوند، رحم و رحمت می‌کند بر هر آنکس که دلی سوخته داشته باشد و اشکی در چشم یا اشکی جوشیده از چشم در فراق حضرت او و به امید وصال او...

***

جزء بیست و یکم: از نشانه‏هاى او این است که شما را از خاک آفرید، سپس بناگاه انسانهایى شدید و در روى زمین گسترش یافتید! (20)

و از نشانه‏هاى او اینکه همسرانى از جنس خودتان براى شما آفرید تا در کنار آنان آرامش یابید، و در میانتان مودت و رحمت قرار داد؛ در این نشانه‏هایى است براى گروهى که تفکر مى‏کنند! (21)

و از آیات او آفرینش آسمانها و زمین، و تفاوت زبانها و رنگهاى شماست؛ در این نشانه‏هایى است براى عالمان! (22)

و از نشانه‏هاى او خواب شما در شب و روز است و تلاش و کوششتان براى بهره‏گیرى از فضل پروردگار (و تامین معاش)؛ در این امور نشانه‏هایى است براى آنان که گوش شنوا دارند! (23)

و از آیات او این است که برق و رعد را به شما نشان مى‏دهد که هم مایه ترس و هم امید است (ترس از صاعقه، و امید به نزول باران)، و از آسمان آبى فرو مى‏فرستد که زمین را بعد از مردنش بوسیله آن زنده مى‏کند؛ در این نشانه‏هایى است براى جمعیتى که مى‏اندیشند! (24)

و از آیات او این است که آسمان و زمین به فرمان او برپاست؛ سپس هنگامى که شما را (در قیامت) از زمین فراخواند، ناگهان همه خارج مى‏شوید (و در صحنه محشر حضور مى‏یابید! (25) (روم)

***

ای مردم! مرا بر شما و شما را بر من حقی واجب شده است. حق شما بر من، آنکه از خیرخواهی شما دریغ نورزم و بیت‌المال را بین شما عادلانه تقسیم کنم، و به شما آموزش دهم تا نادان نمانید و شما را تربیت کنم تا راه و رسم زندگی را بدانید. اما حق من بر شما این است که به بیعت با من وفادار باشید و در آشکار و پنهان برایم خیرخواهی کنید. هر گاه شما را خواندم اجابت کنید و هر گاه فرمان دادم اطاعت کنید. (خطبه 34 نهج‌البلاغه)

***

با خودمان می‌گوئیم همیشه وقت هست و خودمان را فریب می‌دهیم.؛ کجا همیشه وقت هست؟! می‌توان پدری را که از دنیا رفته‌ بوسید؟ می‌توان به مادری از دست رفته مهربانی کرد؟ هر که نداند تو خوب می‌دانی که مرگ چه فاصله دست‌نیافتنی‌ای است میان ما که در این عالم مانده‌ایم و آنان که به عالم دیگر کوچ کرده‌اند. مرگ پایان آنکه رفته است نیست، اما پایان توان ما هست که مانده‌ایم.ما به مردگان‌مان مهربانی‌ای نمی‌توانیم کرد. آنکه مردگان را درمی‌یابد،محبت‌شان می‌کند، پس از مرگ نیز مهربان است، چنانکه پیش از مرگ نیز بود، تو هستی. ما نیز درخواهیم گذشت...با ما و با رفتگان‌مان مهربان باش...

***

خدایا!

ما را به توجیه‌گری رفتار نادرست خویش مبتلا مساز تا بدانجا رسیم که در حین ارتکاب بدی، گمان کنیم که درست عمل می‌کنیم و رفتاری شایسته و بایسته داریم...

پ.ن: بگو: «آیا به شما خبر دهیم که زیانکارترین (مردم) در کارها، چه کسانى هستند؟ آنها که تلاشهایشان در زندگى دنیا گم (و نابود) شده؛ با این حال، مى‏پندارند کار نیک انجام مى‏دهند!» (کهف-103 و 104)

***

شهادت علی علیه السلام اگر چه مظلومانه است و فرق شکافته ی او اگر چه جگر سوز ، اما اساس مظلومیت علی ، نه در شهادت علی است و اوج مظلومیت او ، نه در فرق شکافته ی او .
مظلومیت علی تنها در خانه نشینی و غصب خلافت علی نیست ، که غصب خلافت جلوه ای از تجلیات ظاهری مظلومیت علی است.
اگر سر مظلومیت علی منحصر به دوران (( فصبرت و فی العین قذی و فی الحق شجا اری تراثی نهبا - پس خار در چشم و استخوان در گلو و میراث به غارت رفته صبر کردم )) بود ، بی شک در زمانه ی (( مجتمعین حولی کربیضه الغنم - انگاه که برای بیعت هجوم آوردند , همچون گله ی گوسفند به دورم ریختند )) از حصار مظلومیت در می آمد.
اگر دوران مظلومیت علی ، محدود به آن بیست و سه سال درد آلود بود , در آن پنج سال دیگر قاعدتاً علی مظلوم نمی بود .
و اگر تنها حیات علی ، حیات مظلومانه بود , بی تردید علی هنگام شهادت با مظلومیت وداع کرده بود ، پس چیست ، رمز مظلومیت جاودانه ی علی ؟!
بیشترین مظلومیت و بالاترین عذاب یک گوهر ، ناشناخته و مهجور ماندن آن است .
راز مظلومیت خورشید را یا در ابر های سیاه متراکم جستجو باید کرد یا در نابینایی آدمیان .
و رمز مظلومیت علی در ناشناخته ماندن آن روز علی است ، در ناشناخته ماندن هنوز علی و در ناشناخته ماندن همیشه و هر روز علی است .
علی - سلام الله علیه - به آیت زیبایی و رسول ملاحتی می ماند که در وادی کوران بر انگیخته شده باش.
به نغمه سرای خوش الحانی می ماند ، که دست هیچ قلبی برای دریافت آوای او گشوده نباشد .
جهان و آنچه در ان است ، کهتر از آن است که به شناختی شایسته از علی دست یابد .
بلند پرواز ترین پرنده های اندیشه در اوج ترین پرواز های معرفت ،محال است که به پایین ترین سطح از شناخت علی پر بتوانند سایید .  (سید مهدی شجاعی)

شهادت امیرالمومنین(ع) تسلیت باد...