X
تبلیغات
رایتل
 
الهی... گاهی... نگاهی
"ای پیامبر! همانا ما نگاه منتظرت را به آسمان می‌بینیم..." (بقره-144)
پنج‌شنبه 29 اردیبهشت‌ماه سال 1390 :: 10:53 ::  نویسنده : امین

پیامبر اکرم(ص) می‌فرمایند:« «فرزند آدم پیر می‌شود و همزمان دو خصلت در او جوان می‌شود: حرص و آرزوپروری» (بحارالانوار، ج70، ص 22، ح 11)»

...

با جمعی از دوستان نشسته بودیم. بحث رفت سراغ سال‌های کهنسالی. یکی از بچه‌ها حرفی زد که هنوز هم توی ذهن من مدام می‌چرخه؛ می‌گفت: «مادربزرگ پیر من هر چیزی رو که بهش تعارف کنی ورمیداره و پیش خودش نگه میداره. حتی یه بار پسر دایی من به شوخی و با اینکه میدونست مادر‌بزرگ سیگاری نیست بهش تعارف کرد و اون هم در کمال تعجب من دو تا برداشت!». حق با اون بود، مشابه این «حرص» رو توی کهنسالان خیلی دیده بودم، یاد پیرمرد 80 ساله توی مسجد افتادم هر دفعه که چایی می‌برم دو تا استکان برمیداره با

 8-7 دونه قند(و من همیشه نگران قند خونشم!) یا این صحنه که چند وقت پیش برام اتفاق افتاد. قضیه از این قرار بود که برای مرتب کردن انباری چند تا کارتن خالی می‌خواستم. برای همین رفتم سوپر محل. آقایوسف خیلی بی‌تفاوت گفت:« تازه اجناس رو خالی کردم و کارتن‌هاشو گذاشتم بیرون. ببین کدوم به دردت میخوره بدار.» اون تعدادی که می‌خواستم کارتن درست و حسابی نداشت. توی بقیه سوپرها هم چیز به درد بخور نبود. ناچار ماشین رو برداشتم تا به سوپرهای دورتر سر بزنم. توی راه چشمم به یک سوپر قدیمی افتاد که یه عالمه کارتن خوب انداخته بود نزدیک سطل آشغال. ماشین رو نگه داشتم و رفتم سراغش. خواستم برشون دارم ولی پیش خودم گفتم درسته که انداخته  آشغال ولی بهتره اول از صاحب مغازه اجازه بگیرم. رفتم داخل و سلام کردم .صاحبش یه پیرمرد بود:

-        سلام حاج آقا!

-        سلام پسرم، بفرمائید.

-        یه چند تا از اون کارتن‌هایی که بیرون انداختید رو می‌خواستم.

-        کدوما رو میگی؟

-        همون‌هایی که کنار سطل زباله انداختید.

-        بذار ببینم کدوما رو میگی!

اومد بیرون مغازه و جلوی چشم‌های حیرت‌زده من شروع کرد به وارسی کارتن‌هایی که انداخته بود آشغال! آخر سر هم برگشت گفت:

-        این بزرگ‌ها دونه‌ای 200 تومان و کوچکترها هم 100 تومان!

-        چی؟! آخه شما که اینا رو انداخته بودید بیرون که!

-        نه دیگه، همینه. بیا این 5 تا بردار میشه هزار تومان!

 

داشتم با خودم فکر می‌کردم توی زندگی دنیا، ماها اگه می‌خواهیم گلی به سر خودمون بزنیم و توشه‌ای برداریم وقتش همین الآنه! همین سنین جوانی که خیلی از وابستگی‌ها رو نداریم... و افسوس که خیلی راحت داریم اجازه میدیم که این سرمایه گرانبها از دست‌مون بره.خدا توفیق‌مون بده...